Zelden zal de halve marathon van Egmond onder zulke omstandigheden verlopen zijn als de 51e editie. Met een gevoelstemperatuur van -10 liepen de atleten over het strand en door de duinen. De organisatie nam ook extra maatregelen zoals extra warmtedekens voor de deelnemers en meer medische posten. Maar koud of niet, de atleten gingen van start en onder hen Pim Bijl. Maker van de podcast De Pacer en ever ready ambassadeur. Één keer per maand bellen we exclusief met Pim over zijn hardloopervaringen. In aflevering 1 hardlopen in de kou.
- Nou, vertel maar...hoe was het om te lopen met -1o?
"Het was echt vreselijk! Ik ben zo'n een enorme koukleum, dus dit is echt niet mijn weer. In het verleden kwam ik bij marathons al met blauwe lippen over de finish, terwijl het niet eens zo koud was. Andere lopers hebben daar dan geen last van. Dit zetten een muts op, handschoenen aan en het is goed. Voor mij niet. Dat was ook zo in Egmond. Ik had me goed aangekleed. Ever ready gesmeerd. Vaseline op mijn gezicht, maar de kou kwam er doorheen. Ik denk overigens dat die vaseline en ever ready wel geholpen hebben tegen de ergste koud. Met een 28e plek heb ik overigens wel naar behoren gepresteerd."
- Ik zag dat 15 procent van de deelnemers niet was komen opdagen. Wat is de lol van lopen in deze temperatuur?
"Het is toch een unieke ervaring. Ik hoopte stiekem op een sneeuweditie, zoals in 1985. Dat was de koudste editie ooit. Kijk, je kan ook thuis op de bank blijven zitten. Dan had ik Heerenveen-Feyenoord opgezet, maar dat is niet de middag waar je het over tien jaar nog over hebt. Nu wel! Tijdens de race ben je echt niet elke seconde aan het genieten, maar na afloop ben je trots en voldaan dat je het hebt volbracht. En je hebt genoeg sterke verhalen over alle koude elementen."
- Wat maakt Egmond een bijzondere halve marathon?
"Je start op het asfalt van de boulevard, maar na een paar honderd meter ga je het strand op. Dat is een stuk van acht kilometer. Daar hadden we de wind schuin tegen. Dat maakt het nu extra koud en je kreeg, net als in het wielrennen, van die waaiers. In de duinen was het iets minder koud door de beschutting. Het mooie van die strijd tegen de elementen is ook dat lopers hun tijd loslaten. Iedere hardloper gaat normaal gesproken in wedstrijden voor een PR, maar in deze wedstrijd ben je echt bezig met je positie in plaats van de tijd."
- De laatste maanden was je op stage in Kenia en Spanje. Nu weer in Nederland en op naar Rotterdam toch?
" Ja, de Rotterdam marathon in april is het hoofddoel voor mij. De laatste periode loop ik al 145 kilometer per week. Dat blijf ik doen, samen met krachttraining en fietsen. Elke maand een wedstrijd. Dit was de eerste. Komende maand loop ik de tien kilometer van Schoorl en in maart de halve marathon van Gent. Die wedstrijden heb je nodig om het volgende stapje te zetten, want dat boots je niet na in trainingen. Je moet het niet elke week doen natuurlijk."
- Succes dan de komende weken en tot volgende maand!
"Ja, tot volgende maand!"
